الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
317
مفاتيح الجنان (فارسى)
و گريز از گناهان به سوى كيست ، وقتى كه عمرم سرآيد ؟ اى آقاى من ، مرا عذاب مكن كه اميد به تو دارم ، خدايا اميدم را تحقق بخش ، و ترسم را ايمنى ده ، زيرا من در عين فراوانى گناهانم اميدى جز به گذشت تو ندارم ، اى آقاى من چيزى را از تو درخواست دارم كه شايستهء آن نيستم ، و تو اهل تقوا و آمرزشى ، پس مرا بيامرز ، و جامهاى از لطفت بر من بپوشان ، كه گناهانم را بر من بپوشاند ، و آنها را بيامرزى و نسبت به آنه بازخواست نشوم ، كه تو دارى كرم ديرينه ، و چشمپوشى بزرگ و گذشت كريمانهاى . خدايا تويى كه عطايت را پىدرپى فرو ريزى ، بر كسىكه از تو درخواست نمىكند ، و بر آنانكه منكر پروردگاريت هستند ، چه رسد آقاى من بر كسىكه از تو خواهش كرده و يقين نمود كه آفرينش از تو و فرمان تنها به دست توست ، منزّه و والايى اى پروردگار جهانيان ، اى آقاى من بندهات به درگاه توست ، تنگدستى او را پيش رويت قرار داده با دعايش در خانهء احسانت را مىكوبد ، پس روى كريمانهات را از من برمگردان ، و آنچه مىگويم از من بپذير ، من تو را به اين دعا خواندم ، اميد دارم كه به خاطر معرفتم به رأفت و مهرت مرا باز نگردانى . خدايا تويى آنكه پرسندهاى ناتوانت نكند ، و عطاگيرى از تو نكاهد ، تو چنانى كه خود گويى ، و بالاتر از آنچه ما مىگوييم . خدايا از تو صبرى زيبنده ، و گشايشى نزديك و گفتارى درست و مزدى بزرگ درخواست ميكنم پروردگارا از خير تمامش را از تو مىخواهم ، آنچه را از آن دانستهام و آنچه را ندانستهام ، خدايا از تو مىخواهم بهترين چيزهايى را كه بندگان شايستهات از تو خواستند ، اى بهرتين كسىكه از او خواسته مىشود ، و سخىترين كسىكه عطا فرمود ، خواستهام را در حق